Poranek Emeryta

Kawa i tort ;)

 

Wielkanoc 2026

Z tradycyjną święconką udaliśmy sie do lokalnego, wiejskiego kościoła. Nabralismy podejrzeń, że zupełnie nie trafiliśmy na dzień i godzinę...pusto jakoś było. 

Czy ktoś rozpozna nasz koszyczek????

Po kilku chwilach wszystko się wyjaśniło, było tradycyjnie tłoczno ;)

 

Na pierwszy świąteczny spacer wybraliśmy sie do Nowego Miasta, na rozpoznanie fajnego akwenu, który kilka razy mijalismy przejeżdżając obok samochodem.

Zalew na rzece Sonie rozciaga się na kilka kilometrów i wydaje się dobrym miejscem do plażowania, biwakowania i pływania kajakami.

Całą masę wody kilkukilometrowego zalewu trzyma taki niewielki jaz.

I jeszcze taki smaczek: nad rzeką Soną przebiega taki zabytkowy, żelazno-drewniany most.

Drugi świąteczny spacer poprowdził nas nad Wisłę. Wiało bardzo mocno, na grzbietach fal pojawiały sie białe grzywki. O biwakowaniu na brzegu mozna było tylko pomarzyć.

Zimny dzień zakończyliśmy w ciepłym barze przy gorącym trunku z imbirem i cytryną ;)

Na koniec zagadka: co to jest?

Wiosna w natarciu

 Przyroda budzi się do życia. Na farmie zakwitły krokusy.

Z ogródka przy bloku w Płochocinie, od Grzegorza M., na farmę przyjechała jodła koreańska. 

Dokładamy starań, żeby przyjęła się na nowym gruncie i pięknie rosła.

Prace przy układaniu wełny trwają. Przestawiliśmy rusztowanie na schodach, Widok z dołu.

I widok z góry.

W łazience na parterze położyliśmy wykładzinę i zamontowaliśmy pierwsze, bardzo ważne urządzenie ;)

Pierwszy dzień wiosny

 Pierwszy dzień wiosny do najcieplejszych nie należał. Było zimno i wietrznie. Ale w ogródku rozpoczęliśmy wysiewy. Na pierwszy ogień poszła rzodkiewka. Szybko kiełkuje i rośnie. I nie boi się nocnych przymrozków ;)

Na poddaszu kontynuowaliśmy układanie pierwszej warstwy izolacji termicznej. Na schodach postawiliśmy rusztowanie. Widok od dołu.

I widok od góry. BHP może nie do końca spełnione, ale na razie nikt nie spadł ;)

Przed układaniem wełny najpierw ocieplamy wieniec, montujemy siatkę przeciw kunom i rozciągamy snurki gwarantujące szczelinę wentylacyjną.

Wełna zamontowana między krokwiami, widoczna szczelina wentylacyjna. Czy ktoś wie, jak napina się sznurki szczeliny wentylacyjnej?

Na parterze planujemy zamontować tymczasowy brodzik. A jak brodzik to woda. I żeby ta woda nie wsiąkała w posadzkę, zabezpieczyliśmy powierzchnię izolacją przeciwwilgociową.

Cieplej, cieplej, za ciepło ???

 Zrobiło się bardzo ciepło. Pszczoły murarki zupełnie zdezorientowane zaczęły wygryzać się z kokonów. Latają biedactwa w poszukiwaniu pokarmu i... przyszliśmy im z pomocą. W lokalnym supermarkecie zakupiliśmy bratki ;) Czy pszczoły przetrwają?

Rośliny też poczuły wiosnę. Na foto czosnek ozdobny.

A w skrzynkach / grządkach pokazał się czosnek spożywczy.

Na poddaszu kontynuacja prac ociepleniowych. Rury wentylacyjne z kuchni zostały przedłużone i ułożone na połaci.

Na stryszku wygląda to w tej chwili tak. Po ułożeniu paroizolacji i osłonięciu wełny płytą OSB, podłączymy rury do wywiewek dachowych.

WIOSNA ;)

 Powoli wracamy. Wraz z ociepleniem pojawiliśmy sie po długiej przerwie na farmie. Świerkowy Skrzat dostał nowe przebranie - teraz występuje w płaszczu z miskantów gigantów. Też jest pięknie ;)

Drobne prace przeprowadziliśmy na poddaszu. Do kanałów wentylacyjnych z kuchni podpieliśmy flexy, połać dachową zaizolowaliśmy matą AluTerm. W nadziei, że brak wełny w miejscu, gdzie przebiegają rury, zostanie zastąpiony super izolacją. Pożyjemy, zobaczymy.

I obserwacja polityczna, można powiedzieć. Nasz sąsiad tak przejął się przemówieniem Czarnka ( OZE SROZE ), że natychmiast dał w komin ;)

Nadmorze 2025

 Powracamy po długiej nieobecności. Dziś przedstawiamy relację z wyprawy nad polskie morze na przełomie sierpnia i września.

Rozpoczęliśmy od Sopotu. Mieliśmy zamiar nocować w tym samym miejscu, w którym witaliśmy Nowy Rok 2025. I nic z tego. W końcówce wakacji kempingi w Sopocie nadal były zapełnione po brzegi. Ledwo, ledwo zmieściliśmy się na skrawku trawnika przy bramie ;)

Na poprzednim zdjęciu jest Sopot w nowym wydaniu. Zaskoczyły nas palmy nad Bałtykiem. Nie trzeba jechać daleko nad Śródziemne, żeby poleżeć na plaży w cieniu palm ;)

Na zdjęciu poniżej dobrze znane wszystkim Sopockie Molo z innej perspektywy.

Drugi nocleg mieliśmy w przystani w Pucku. Odwiedzaliśmy kolegę, który prowadzi rejsy po Zatoce dla seniorów. Było spotkanie na pokładzie i piwo w nocy na plaży. PG żałuj, że nie przyjechałeś.

Tak nocowaliśmy. Po lewej w głębi jacht kolegi, po prawej nasz Toffik.

Następny przystanek to Hel. Spędziliśmy dwie noce w HelCampie. Głównie ze względu na   D-Day Hel. To rekonstrukcja lądowania aliantów na plaży w Normandii w 1944 roku. To już po raz 19 amerykańscy rangersi zdobywali plażę Omaha. W pokazie brały idział czołgi, wozy opancerzone, armaty a nawet samolot z epoki - Spitfire.

A po bitwie była parada zwycięzców. Przez 2 godziny uliczkami Helu jechały czołgi, transportery, willysy, motocykle. I te alianckie i te niemieckie.

Następny nocleg mieliśmy we Władysławowie. Po wielu latach prób udało się nam "upolować" miejsce na klifie.

Taki widok mieliśmy z sypialni ;)

Na plaży we Władysławowie zaobserwowaliśmy ciekawe zjawisko - mgłę kondensacyjną. Tak to wyglądało na plaży.

Następny nocleg to Karwia. Pojechaliśmy do Karwi, żeby spłynąć rzeczką Czarna Woda do morza, a zostaliśmy tam na dwa dni. Karwia po sezonie jest zupełnie inną miejscowością niż zatłoczona Karwia w sezonie. Polecamy Karwię we wrześniu ;)

Jest taki kemping nad polskim morzem, gdzie jesteśmy witani jak dobrzy znajomi i czujemy się jak w domu. To Łeba. Nie mogliśmy odmówić sobie przyjemności pospacerowania po dobrze znanych uliczkach, po porcie i po przystani jachtowej. Na foto zachód słońca nad falochronami w Łebie.

Ostatni już, ale dwudniowy przystanek, mieliśmy w Jarosławcu. Wcześniej nigdy tam nie byliśmy, a chęci odwiedzenia tej miejscowości nabraliśmy po przeczytaniu informacji o tym, że plaża w Jarosławcu to polski Dubaj. Może z tym Dubajem to przesad, ale faktycznie plaża jest znakomita. Jest szeroka na około 300 m i ma pięć wielkich basenów otoczonych falochronami. Na foto zachód słońca widziany z wysokiego klifu  i jeden z basenów. 

Dwa dni poznawaliśmy zakątki Jarosławca. Poznaliśmy plażę, deptaki i przystań rybacką.

Drugiego dnia czekaliśmy na zachód słońca na plaży, ale pojawiły się chmury i taki raczej mało udany ten zachód był ;) 

Na koniec dwa zdjęcia. Pierwsze to domek na klifie, Domek Marzenie.

Drugie foto to polecajka. W Helu zjedliśmy obiad "jak u mamy". Polecamy !